Na het uiterst succesvolle WK voor de heren in Finland, verplaatsen we onze aandacht nu naar de WK Dames in Zweden. Van 16 tot en met 21 maart is Uppsala het strijdtoneel van de WK voor dames en heren in de B-groep. De heren van Nederland hebben dus al deelgenomen in Finland, dus aan het heren toernooi hoeven we niet veel aandacht te schenken. Het gaat om de dames deze keer!
Sinds 2022 hebben we een nationaal damesteam, gevoed met speelsters uit het hele land. Ook sinds 2022 spelen we een bandy WK en tot nu toe altijd in groep B. Succesvol zal het dan wel niet zijn als beginners denk je dan? Fout gedacht hoor. Elke deelname aan een WK eindigde in het winnen van onze groep, dus er zijn al de nodige medailles bij elkaar geraapt. Afgelopen seizoen (in Lidköping, Zweden) waren we ook weer de sterkste in de B-groep door al onze wedstrijden te winnen. Helaas werd de promotie-degradatiewedstrijd voor een plaats in de A-groep verloren van Finland.
Dit seizoen zijn uit marketing overwegingen de groepen A en B op verschillende tijdstippen en plaatsen gespeeld. De B-groep speelt dus nu in Uppsala zonder de A-groep. Er zal dus ook geen promotie-degradatie wedstrijd zijn mochten we de groep weer winnen. Het voordeel is dat er dan wel weer medailles zijn te winnen. En uiteraard gaan we weer voor goud!
Ditmaal zijn in Zweden de nationale teams van Groot-Brittannië, Duitsland, Zwitserland en dus Nederland verzameld om uit te vechten wie met de medailles naar huis gaat. Nederland is afgelopen maandag aangekomen in Zweden en heeft in de avond een training gehad om te wennen aan het ijs. De andere teams zijn onzekerder, die zijn allemaal een of twee dagen eerder gekomen om extra te trainen.
Het team bestaat uit 18 speelsters, met als debutanten dit jaar Babette van Dongen, Myrthe de la Fuente en Elena Yuen. Babette is op het laatste moment als 18de speelster toegevoegd aan de selectie door het uitvallen met een blessure van een andere speelster. We waren natuurlijk erg blij dat ze op zo korte termijn nog alles geregeld kon krijgen om mee te gaan, dus ze werd direct op de dag van aankomst uitgeroepen tot “Queen for a day”.
Myrthe woont in Noorwegen en speelt bij Stabaek, maar heeft een hockey achtergrond in Nederland. Elena komt uit Tilburg waar ze ook nog ijshockey speelt.
Op de openingsdag van het toernooi gaat het gelijk goed los voor de dames. Een wedstrijd tegen Groot-Brittannië! We herinneren ons “allemaal” de WK van 2022. Nederland verloor in de poulefase met 2-1 van ze, maar in de finale wonnen we met 1-0, door een “sudden death” goal van Meinke Gommans. Oh, those were the days. Wat een euforie toen op ons eerste toernooi. Groot-Brittannië zal altijd onze “Nederland-Duitsland” in het damesbandy blijven.
Maar goed, gelijk een belangrijke wedstrijd dus. Volop spanning werd verwacht! Nou niet dus, ondanks dat de sterke spelers van Team GB er gewoon bij waren bleken ze geen partij voor ons geweldige collectief. Vanaf het begin bleek onze vastberadenheid, inzet, teamwork, tactiek etc etc de overhand te hebben. We kunnen kort zijn, de wedstrijd werd met een geweldige 10-2 gewonnen! Met daarbij doelpunten van een losgeslagen Esther de Jong (5), Leanne van der Wielen (2), Michelle Noë, Lisette van der Kammen en Iris Hesen.
Schrijver dezes wil er één doelpunt uitlichten, ons 9de, en Esthers 5de. Het was een doelpunt Mikkel 2.0 (dan weten de volgers van het herenteam waarover we het hebben). Esther onderschepte een corner van Team GB, schaatste met enorme snelheid met de bal richting het vijandelijke doel, omspeelde nog een paar verdedigers die toevallig in de weg stonden en scoorde een doelpunt. Voor deze actie kreeg ze na de wedstrijd de Juicy Trophy 2.0 (NSFW; sorry ik heb hem niet gemaakt) uitgereikt door Frank Peters.
Na onze wedstrijd was ook de openingsceremonie van het toernooi. Namens Nederland mocht captain Michelle Noë aantreden op het ijs. Ik moest wel met haar meelopen naar het ijs, want het was koud op de ijsbaan en ze wilde haar jas niet onder het shirt aan, want dat zou ze wat pafferig zijn. Ik moest die vlak voordat het ze het ijs op ging maar even vasthouden: “Beter even koud en wel knap dan er niet uitzien”.
Vandaag, woensdag 18 maart, de wedstrijd tegen Duitsland. Die is pas om 17:30 uur, dus in de ochtend tijd genoeg voor ontbijt, teammeeting, gym etc. Tijdens de teammeeting worden nog even de belangrijke tactieken en posities doorgenomen. Michael vertelde dat hij zich gisteren was vergeten te scheren. Om niet te jinxen zou hij zich nu ook niet scheren en ook dezelfde kleren aan houden (maar wel een schone onderbroek of string of zoiets). Hij vertelde ook dat hij volgens een bevriende Zweedse coach leek op de beroemde Nederlander Van Gogh, maar hij vond zelf van niet omdat hij beide oren nog heeft. De groep heeft trouwens een ander idee waarop zij hem vinden lijken:
Na de meeting gaat de groep onze bezielende leiding van onze fysio Jennifer naar de gym voor het vaste ochtendritueel. Daarna even vrij, lunchen en dan begint de voorbereiding op de wedstrijd tegen Duitsland.
Tot de volgende!